فولاد خط لوله را می توان بر اساس ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی، فناوری پردازش و غیره طبقه بندی کرد. در اینجا چند روش طبقه بندی رایج وجود دارد:
فولاد کربنی خط لوله: فولاد کربنی نوعی فولاد خط لوله با محتوای کربن بالا است و اجزای اصلی آن کربن و آهن است. فولاد کربنی جوش پذیری و فرآیند پذیری خوبی دارد و به طور گسترده در سیستم های خط لوله برای انتقال مایعات و گازها استفاده می شود.
فولاد خط لوله کم آلیاژ: فولاد خط لوله کم آلیاژ بر پایه فولاد کربن است که مقدار کمی عناصر آلیاژی مانند منگنز، کروم، مولیبدن و غیره به آن اضافه شده است.
فولاد خط لوله با آلیاژ بالا: فولاد خط لوله پر آلیاژ بر اساس فولاد خط لوله کم آلیاژ است که عناصر آلیاژی بیشتری مانند نیکل، تیتانیوم، وانادیم و غیره اضافه شده است. فولاد خط لوله با آلیاژ بالا دارای استحکام و مقاومت در برابر خوردگی بالاتری است و برای حمل و نقل خط لوله در محیط های خاص مناسب است.
فولاد ضد زنگ خط لوله: فولاد ضد زنگ خط لوله نوعی فولاد خط لوله با مقاومت در برابر خوردگی است. اجزای اصلی آن آهن، کروم و نیکل است. فولاد ضد زنگ خط لوله می تواند عملکرد خوبی را در محیط های خورنده مانند رطوبت، اسید و قلیایی حفظ کند.
فولاد خط لوله-در دمای بالا: فولاد خط لوله-در دمای بالا نوعی فولاد خط لوله است که میتواند در محیطهای{2}}در دمای بالا کار کند. ساختار مواد و خواص مکانیکی آن برای حفظ استحکام و چقرمگی خوب طراحی و پردازش شده است.
