هنگام انتخاب فولاد ضد زنگ در یک محیط خورنده، علاوه بر درک دقیق شرایط استفاده خاص از فولاد ضد زنگ، عوامل اصلی که باید در نظر گرفته شوند عبارتند از: مقاومت در برابر خوردگی، استحکام، چقرمگی و خواص فیزیکی فولاد ضد زنگ، پردازش، شکل پذیری ، منابع، قیمت و سهولت کسب. در زیر یک به یک آنها را معرفی می کنیم.
مقاومت در برابر خوردگی
مقاومت در برابر خوردگی شامل مقاومت در برابر زنگ زدگی و مقاومت در برابر اسید، قلیایی، نمک و سایر محیط های خورنده و همچنین مقاومت در برابر اکسیداسیون، سولفیداسیون، کلرزنی، فلوئور شدن و غیره در دماهای بالا می باشد. از آنجایی که انتخاب فولادهای زنگ نزن مختلف عمدتاً برای حل مشکلات خوردگی مختلف است که در پروژه های واقعی با آن مواجه می شوند، مقاومت به خوردگی فولادهای زنگ نزن در محیط های خورنده اولین چیزی است که انتخاب کنندگان مواد باید در نظر بگیرند. خوردگی آسیب ناشی از فعل و انفعالات شیمیایی یا الکتروشیمیایی بین فلز و محیط است و مقاومت در برابر خوردگی به توانایی فولاد ضد زنگ برای مقاومت در برابر آسیب خوردگی از محیط اشاره دارد. بنابراین، هنگام انتخاب مواد مقاوم در برابر خوردگی، باید به نکات زیر توجه کنید.
1. استاندارد مقاومت در برابر خوردگی به طور مصنوعی تعیین می شود. باید شناسایی و استفاده شود، اما نباید توسط آن محدود شود. استاندارد خاص مقاومت در برابر خوردگی باید با توجه به الزامات استفاده خاص تعیین شود.
در حال حاضر، مقاومت در برابر خوردگی فولاد ضد زنگ عمدتاً از استاندارد سطح 10- برخوردار است. برای انتخاب سطح مورد نیاز مقاومت در برابر خوردگی، باید ویژگی های تجهیزات و قطعات (ضخامت، اندازه) را در نظر بگیرید. الزامات عمر مفید، کیفیت محصول (مانند ناخالصی ها، رنگ، خلوص) و غیره. به طور کلی، برای تجهیزات، ابزار و قطعاتی که نیاز به سطوح آینه صاف یا ابعاد دقیق در هنگام استفاده دارند، می توانید استانداردهای سطح 1 تا 3 را انتخاب کنید. مطابق با الزامات برای تجهیزاتی که برای مدت طولانی نشتی ندارند یا به عمر مفید محدودی نیاز دارند، اجزا باید درجه 2 تا 5 باشند. می تواند درجه 4 تا 7 باشد. به جز استثنائات خاص، از فولاد ضد زنگ استفاده می شود. در چنین شرایطی، آنهایی که نرخ خوردگی سالانه آنها بیش از 1 میلی متر است، معمولاً استفاده نمی شوند. لازم به ذکر است که استاندارد درجه 10 در صورت وقوع خوردگی موضعی قابل اجرا نیست.
2. مقاومت در برابر خوردگی نسبی و مشروط است. اغلب گفته می شود که فولاد ضد زنگ زنگ نمی زند. مقاومت در برابر خوردگی به مقاومت نسبت به زنگ زدگی و عدم خوردگی اشاره دارد. تحت شرایط خاص (متوسط، غلظت، دما، ناخالصی ها، فشار، سرعت جریان و غیره در زمان های معین) به آن اشاره می شود. تاکنون هیچ فولاد ضد زنگی وجود ندارد که در هر محیط خورنده ای ضد زنگ و مقاوم در برابر خوردگی باشد. بنابراین، پرسنل انتخاب مواد باید با دقت با توجه به شرایط استفاده خاص انتخاب کنند. پس از انتخاب درجه فولاد ضد زنگ، بخش کاربر باید درجه فولاد ضد زنگ انتخابی را نیز در نظر بگیرد. ویژگی های فولاد ضد زنگ باید به درستی مورد استفاده قرار گیرد، یعنی انتخاب معقول مواد و استفاده صحیح می تواند به هدف بدون زنگ یا مقاوم در برابر خوردگی دست یابد.
3. هنگام انتخاب فولاد ضد زنگ، باید هم مقاومت به خوردگی عمومی و هم مقاومت در برابر خوردگی موضعی آن را در نظر بگیرید. در برخی از محیط های آبی و مواد شیمیایی، مورد دوم توجه بیشتری را می طلبد. این به این دلیل است که انتخاب کنندگان مواد به طور کلی توجه بیشتری به فولاد ضد زنگ دارند. مقاومت در برابر خوردگی عمومی فولاد ضد زنگ، اما در شرایط استفاده، توجه کمتری به حساسیت آنها به خوردگی موضعی، مانند خوردگی حفرهای خوردگی تنشی داده میشود. خوردگی موضعی فولاد ضد زنگ بیشتر در محیط های خورنده با مقاومت خوردگی عمومی خوب رخ می دهد، خوردگی موضعی اغلب منجر به آسیب ناگهانی تجهیزات و اجزای فولاد ضد زنگ می شود و خطرات آن به مراتب بیشتر از خوردگی عمومی است.
4. هنگام اعمال داده های مقاومت به خوردگی فولاد ضد زنگ در کتابچه های مختلف، باید توجه داشت که بسیاری از داده ها فقط نتایج آزمایش برخی آزمایش ها هستند که اغلب کاملاً با محیط واقعی محیط متفاوت هستند. برای به دست آوردن مقاومت در برابر خوردگی نزدیکتر به شرایط استفاده واقعی، داده های خوردگی باید به طور کلی در آزمایشگاه از طریق آزمایش های خوردگی با رسانه های واقعی یا آزمایش های کوپنی در شرایط صحرایی انجام شود. در صورت لزوم، آزمایش هایی با دستگاه های شبیه سازی نیز باید انجام شود.
در برخی از شرایط استفاده، این وضعیت نیز مواجه خواهد شد. هنگامی که محیط کار یا محصولات صنعتی تولید شده حاوی مقادیر کمی از یون های فلزی خاص در فولاد ضد زنگ باشد، بر صنعت فرآیند شیمیایی تأثیر می گذارد. کیفیت محصول (شامل براقیت، رنگ، خلوص و ...). این وضعیت بیشتر در صنایعی مانند داروسازی سوخت هسته ای و رنگدانه ها رایج است. در این زمان، فولاد ضد زنگی که حاوی عناصر خاصی نیست اغلب انتخاب می شود یا درجه مقاومت به خوردگی فولاد ضد زنگ انتخاب شده به طور مناسب افزایش می یابد تا یون های فلزی تا حد مجاز کاهش یابد.
